Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Ρωσία, Πανλαβισμός και η ιστορία των Σλαβόφωνων Ελλήνων

Του Δημητρίου Ξ. Μαυρίδη

   Όλοι ξέρουμε το κρατίδιο στο κέντρο των βαλκανίων, το οποίο ονομάζεται ΠΓΔΜ ή από ελάχιστους ''Μακεδονία''. Αυτό που δεν ξέρουμε, όμως είναι την ιστορία αυτού του μικρού κρατιδίου. Οι ίδιοι ισχυρίζονται πως είναι απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου , του Τσάρου Σαμουήλ και πολλών άλλων ιστορικών προσωπικοτήτων, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Παρακάτω αναφέρεται η αιτία δημιουργίας ενός τέτοιου ψευδοκράτους , στην καρδιά των βαλκανίων.

Η Τρίτη Ρώμη
   Όλα ξεκίνησαν, όταν η Πόλη έπεσε στα χέρια των Τούρκων. Όλοι οι λαοί περίμεναν, ότι ο βυζαντινός πολιτισμός είχε τελειώσει, πράγμα το οποίο έγινε. Τότε οι Ρώσοι, παρατηρώντας τα γεγονότα, θεώρησαν ότι είναι οι συνεχιστές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και κατ' επέκτασιν, η Μόσχα θεωρήθηκε από αυτούς ως η τρίτη Ρώμη. Εκείνα τα χρόνια η Ρωσία δεν είχε αρκετή δύναμη, και της έλειπε κάτι πολύ ουσιώδες, για να γίνει κυρίαρχη δύναμη του τότε γνωστού κόσμου : Η διέξοδος στην Μεσόγειο. Ένα σχέδιο, που μέχρι σήμερα τείνει να πραγματοποιηθεί.


Τα σχέδια της Ρωσίας

   Όταν, πλέον, η Ρωσία είχε γίνει υπερδύναμη στην Ευρώπη, από τα τέλη του 18ου αιώνα φαινόταν ξεκάθαρα το δυσοίωνο μέλλον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και όλες οι Μεγάλες δυνάμεις επιβουλεύονταν πολλά τμήματα της. Η Ρωσία τότε είχε ως πρώτο σχέδιο την βοήθεια των Ελλήνων να αποτινάξουν τον τούρκικο ζυγό και έπειτα την υποταγή τους στους απελευθερωτές τους. Έτσι στάλθηκε ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Ιωάννης Καποδίστριας, για να βοηθήσει την Ελλάδα. Η δολοφονία του όμως ήταν η τροχοπέδη της Ρωσικής ''βοήθειας'' στην Ελλάδα. Ας μην ξεχνάμε και την συνθήκη Κιουτσούκ Καϊναρτζή το 1774, με την οποία η Ρωσία :
  1. Αποκτούσε προνόμια στην Μεσόγειο ( Ελεύθερη διέλευση πλοίων με ρωσική σημαία ).
  2. Αναγνωριζόταν ως προστάτιδα των Ορθοδόξων υπήκοων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
  3. Ίδρυσε μόνιμη πρεσβεία στην Κωσταντινούπολη και ενίσχυσε τη θέση της στην Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Εν ολίγοις, μπορούμε να πούμε ότι το ''Σχέδιο Καποδίστριας'', ήταν μια επέκταση της ρωσικής κυριαρχίας σε ξηρά και θάλασσα.

   Ένα άλλο σχέδιο ήταν ο Πανσλαβισμός όλων των υπόδουλων Βαλκανικών πλυθησμών με πολλές μεθοδόυς (Ο Μακεδονικός Αγώνας, εκδόσεις Μ. Αλέξανδρος). Από τις αρχές λοιπόν, του 19ου αιώνα η Ρωσία, όπως και όλες οι άλλες μεγάλες δυνάμεις, έστελνε συνεχώς αστυνομικούς, δασκάλους με σκοπό να προωθήσουν τα συμφέροντά της. (Μυστικά του Βάλτου Σελ. 383). Συγκεκριμένα, η Ρωσία διάλεξε την Βουλγαρία ως κράτος-υπηρέτη της, αφού οι Έλληνες είχαν απορρίψει την βοήθειά της και αφού οι απεσταλμένοι Ρώσοι δάσκαλοι είχαν καλλιεργήσει την σλαβική συνείδηση σε όλους τους Βούλγαρους. Η Ρωσία είχε προχωρήσει σε μια σειρά παρασκηνιακών πράξεων ενίσχυσης της Βουλγαρικής δύναμης στα βαλκάνια.
 

   Το χειρότερο όμως έγκλημα της Ρωσίας ήταν το γεγονός ότι ώθησε τους νεαρούς Έλληνες της Μακεδονιας (Μαζί με τη σημερινή ΠΓΔΜ) και της Ανατολικής Ρωμυλίας να σπουδάσουν σλάβικα ή να μείνουν αμόρφωτοι. Από εδώ ξεκινά όλη η ιστορία των σλαβόφωνων Ελλήνων. Όσον αφορά τα σχέδια της Ρωσίας, συναντούμε ένα μεγάλο κομμάτι πληροφοριών στο Βιβλίο του κ. Κυριάκου Παπακυριάκου, Ο Μακεδονικός Αγώνας στο Νομό Σερρών, Σελ. 33 :
'' Οι Ρώσοι επεδίωκαν με κάθε τρόπο να υποσκάψουν την επιρροή του Οικουμενικού Πατριαρχείου στους Ορθόδοξους χριστανικούς λαούς των Βαλκανίων. Ήθελαν να αποκτήσουν εύχερη πρόσβαση στις θάλασσες, που περιέβαλαν την Ανατολική Ρωμυλία και τη Μακεδονία. Στην υλοποίηση των παραπάνω σχεδίων απέβλεπε βασικά η ίδρυση του εξαρτημένου και κατευθυνόμενου απο τους Ρώσους βουλγαρικού κράτους.
   Στη Μόσχα ιδρύθηκε Ρωσικό Πανσλαβιστικό Κομιτάτο. Τούτο διέθετε πολλά χρήματα, για να περάσει στη διεθνή κοινή γνώμη την άποψη ότι η Μακεδονία, η Θράκη και η Ανατολική Ρωμυλία κατοικούνταν από Βούλγαρους, οι οποίοι εξελληνίσθηκαν τάχα βιαίως από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Οι Ρώσοι προσπαθούσαν να αφυπνίσουν εθνικά υπέρ των Βουλγάρων τους υπαγομένους στο Οικουμενικό Πατριαχείο ορθόδοξους χριστιανούς. Επεδίωκαν να πείσουν τους γραικομανούς χωρικούς (Σλαβόφωνους Έλληνες), ότι είναι Σλάβοι στην καταγωγή, και ως Σλάβοι είχαν πανάρχαια αναφαίρετα δικαιώμαρα. Όφειλαν να επαναστατήσουν με την βοήθεια των Βουλγάρων, για να απελευθερώσουν από τους Τούρκους.[...]

Και στην σελίδα 34:
'' Παρακινούσαν του Έλληνες να κόψουν κάθε σχέση με το οικουμενικό πατριαρχείο και να δηλώσουν εγγράφως ότι προσχωρούν στην Βουλγαρική Εξαρχία. Τους προέτρεπαν να διώξουν τους πατριαρχικούς κληρικούς και δασκάλους από τους ναούς και από τα σχολεία τους. Οι Βούλγαροι επεδίωκαν με την προπαγάνδα να αλλοιώσουν τον εθνολογικό ελληνικό χαρακτήρα, για να προσαρτήσουν τους Μακεδόνες στην Βουλγαρική Εξαρχία.''
 
Οι Σλαβόφωνοι πληθυσμοί της Μακεδονίας προέκυψαν έπειτα από τις επιδρομές των Σλάβων, αλλά εν μέρει και από την ειρηνική συμβίωση Ελλήνων και Σλάβων από τον 6ο με 7ο αιώνα μ.Χ. . Το γεγονός αυτό όμως δεν επηρέασε καθόλου την συνείδησή τους, η οποία παρέμεινε για πάντα ελληνική. Αυτοί άλλωστε δημιούργησαν τους πρώτους αντιστασιακούς πυρήνες κατά την διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα. Μερικοί εξ αυτών: Κώττας, Κύρου, Νταλίπης, Παντελής, Γκόνος, Μητρούσης, Ράμναλης κ.ά., οι οποίοι στο σύνολό τους πέθαναν ηρωικά στη διάρκεια του αγώνα. Οι σλαβόφωνοι πληθυσμοί ήταν η πλειοψηφία σε όλη την Μακεδονία (Σημανιτκές πόλεις: Μοναστήρι, Μορίχοβο, Γευγελή, Στρώμνιτσα, Δοϊράνη, Νιζόπολη, Αχρίδα, Μηλόβιστα, Στρούγκα, Περλεπές και Σκόπια) εκτός από το βόρειο κομμάτι όπου κατοικούσαν κατά βάση βλαχόφωνοι Έλληνες, μερικοί προερχόμενοι από εξελληνισμένους Ρωμαίους, και Βούλγαροι. Συναντούμε μια ακόμη αναφορά, στην ιστορία των σλαβόφωνων Ελλήνων, που αποδεικνύει την ελληνική τους συνείδηση στη σελίδα 104:

''... Αλλ' οι Βουλγαρόφωνοι κάτοικοι της Μακεδονίας δεν είναι δια τούτο και Βούλγαροι. Τουναντίον πολλά εισί τα ενδεικνύοντα ότι εισί Μακεδόνες απομαθόντες την γλώσσαν των, δια των Βουλγαρικών επιδρομών και εποικίσεων. Αλλ' 'ο,τι δήποτε και ήνε, οι Βουλγαρόφωνοι ούτοι ελληνίζουνσιν επι τοσούτον ώστε και εν τη Εκκλησία και εν τω Σχολείω και ως γραφομένην γλώσσαν έχουσιν την ελληνικήν και πιστά έμειναν εις το Πατριαρχείον και τον Ελληνισμόν μεθ' ου έχουσι κοινά τα ήθη και τα εξωτερικά γνωρίσματα και κρατερώς απέκρουσαν την Εξαρχίαν. Οι Βουλγαρόφωνοι, λοιπόν ούτοι κάτοικοι της Μακεδονίας εύλογον είναι να διασταλώσιν από των άλλων Βουλγαρόφωνων της Βόρειας Μακεδονίας οίτινες χρώμενοι πανταχού τη βουλγαρική γλώσση και άσχετοι προς τον Ελληνισμόν απεσκίρτησαν δια τούτο ευκολώτερον από της Μεγάλης Εκκλησίας και ησπάσθησαν την Βουλγαρικήν Εξαρχίαν. Και οι μεν πρώτοι δέον να συνταχθώσι με της Ελληνικής Φυλής ως Βουλγαρόφωνοι Μακεδόνες, οι δε δεύτεροι με της Βουλγαρικής Φυλής ως Βούλγαροι.''

 Κ.Βατικιώτης
Πρόξενος
Αρχεία υπουργείου Εξωτερικών/αρ. 1.480/30-10-1876  
 
Επίσης, βλέπουμε την πρώτη αναφορά για το Σλαβομακεδονικό στοιχείο να γίνεται στα Μυστικά του Βάλτου (Σελ. 266) : '' ... και όλο ρωτούσε να μάθει, μιλώντας σλαβομακεδονικά σαν θρέμμα του τόπου. ''  Άλλοτε πάλι σε ένα από τα αποσπάσματα, ''Ζάβαλη Μάικω'', του έργου του Στρατή Μυριβήλη '' η Ζωή εν τάφω'' , παρατηρούμε και άλλα χαρακτηριστικά αυτών των Σλαβόφωνων πλυθησμών. Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται : '' Μιλάνε μια γλώσσα που 'ναι παρακλάδι σλάβικο, με πολλά τούρκικα και ρωμαίικα στοιχεία '' όπως επίσης '' Τούτοι εδώ μιλάνε μια γλώσσα που την καταλαβαίνουν κι οι Σέρβοι κι οι Βουλγαροι . Τους πρώτους τους μισούνε, γιατί τους πιλατεύουν και τους μεταχειρίζονται για Βούλγαρους. Και τους Βούλγαρους τους μισούν γιατί τους πήραν τα παιδιά τους στον πόλεμο (1ο Παγκόσμιο πόλεμο). Εμάς τους Ρωμιούς μας δέχουνται με κάποια συμπαθιτική περιέργεια μόνο και μόνο γιατί είμαστε οι γνήσιοι υποταχτικοί του Πατρίκ, δηλαδή του Οικουμενικού Πατριαρχείου. '' - από εδώ καταλαβαίνουμε ότι το Ουράνιο Τόξο προπαγανδίζει την ιστορία, διαδίδοντας ότι ήταν πιστοί στην Βουλγαρική Εξαρχία - και παρακάτω '' Πρώτα μου τα πήραν οι Σέρβοι. Τα κατέβασαν από το κάρο, τα 'δειραν και μου τα πήρανε. Είστε Σέρβοι, φώναζαν. Κατόπι ήρθαν με τους Γερμανούς οι Βούλγαροι. Είστε Βούλγαροι, φώναζαν. Μπρος, να πολεμήσετε το Σέρβο. ''.

Η δράση τους στον Εμφύλιο
   Όπως είναι φανερό, όλοι οι αυτοί Σλαβόφωνοι Έλληνες πέρασαν από τρομερά βάσανα. Μια ακόμα αναφορά σε αυτούς είναι κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Οι Ρώσοι απεσταλμένοι και πιο σωστά κομμουνιστές, εκμεταλλεύτηκαν αυτήν την πληγή, που παλαιότερα είχαν δημιουργήσει, με απώτερο σκοπό να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους για να βρουν διέξοδο στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Διέδιδαν ψεύδη, καλλιεργούσαν μίσος μεταξύ των Ελληνόφωνων και των Σλαβόφωνων Ελλήνων. Ένα μεγάλο παράδειγμα είναι οι λόγοι των κομμουνιστών ( ''Ριζοσπάστης'' 27/1/1925, 1/3/31 όπως και το 3ο συνέδριο του ΚΚΕ 26/11 - 3/12/1924 ) περί σλαβομακεδονικής εθνότητας και όχι απλώς σλαβομακεδονικής διαλέκτου και περί αγώνος για την δημιουργία ενός κράτους, το οποίο θα είναι υπό την προστασία της Ρωσίας. Κάτι τέτοιο όμως δεν θα συνέφερε καθόλου τις υπόλοιπες μεγάλες Δυνάμεις, γι αυτό άλλοστε δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

(Κ.Πλεύρης, Ο Λαός ξεχνά τι σημαίνει αριστερά, Αθήναι 2003, Σελ. 150-162)

Οι μειονότητες της Βαρδαρίας σήμερα

  
Συνολικός πληθυσμός : 2.082.370 ( το 2010 )

Σλαβογενείς: 64,2 %
Αλβανοί: 25,2 %
Τούρκοι: 3,9 %
Ρομά: 2,7 %
Σέρβοι:1,8 % 
Λοιποί: 2,2 %
    
Αυτά τα στατιστικά προβάλλει η CIA και αυτά προβάλλονται γενικά για την Βαρδαρία. Ωστόσο είναι πολύ ανακριβή, διότι δεν αναφέρονται καθόλου Έλληνες. Αντίθετα σε μια δήλωση του Κίρο Γκλιγκόροβ το 1993, αποκαλύφθηκε ότι υπάρχουν τουλάχιστον 100.000 Έλληνες στην Βαρδαρία.

ΠΗΓΕΣ :
1.Ιωάννη Κολιόπουλου, Κωνσταντίνου Σβολόπουλου, Ευάνθη Χατζηβασιλείου, Θεόδωρου Νημά και Χάρις Σχολινάκη-Χελιώτη, Ιστορία Γ' τάξης Λυκείου και Δ' Εσπερινού Λυκείου, Αθήνα 2009, Σελ. 63-65
2.Ιωάννη Δημητρούκα, Θουκυδίδη Ιωάννου, Κώστα Μπαρούτα, Ιστορία του Μεσαιωνικού και του Νεότερου Κόσμου 565-1815, Αθήνα 2008, Σελ. 189-191
3.Αγαθοκλή Αζέλη και Γαβρίλη Λαμπάτου, Ιστορία Νεότερη και Σύγχρονη, Γ' Γυμνασίου ,Εκδόσεις Μεταίχμιο Σεπτέμβριος 2001, Σελ. 60
4.Κυριάκος Παπακυριάκου, Ο Μακεδονικός Αγώνας στον Νομό Σερρών
5.Πηνελόπη Δέλτα,Στα μυστικά του βάλτου, Σελίδα 266 & 383
6.Στρατής Μυριβήλης, Η Ζωή εν τάφω, Ζάβαλη Μάικω
7.Ο Μακεδονικός Αγώνας, εκδόσεις Μ. Αλέξανδρος
8.Ριζοσπάστης 27/1/1925 & 1/3/1931
9.Κ.Πλεύρης, Ο Λαός ξεχνά τι σημαίνει αριστερά, Αθήναι 2003, Σελ. 150-162
10.https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/mk.html
11.''Τα Νέα'' 16/6/1993 http://3.bp.blogspot.com/-UPLmwzsdLBk/UMxRXt3rReI/AAAAAAAAARQ/5uPHfgFhEvs/s1600/tanea1661993.jpg

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου