Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Το ρωσικό ''Σχέδιο Καποδίστριας'' ( Η Ρωσική Εξωτερική Πολιτική )

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Την ιδέα να κληθεί ο Καποδίστριας ως κυβερνήτης της Ελλάδος την είχε διατυπώσει πρώτος ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος στην από 27-10-1821 επιστολή του προς τον Δημήτριο Υψηλάντη. Ο Υψηλάντης επίσης υπέγραψε πρόσκληση του Καποδίστρια το 1822 και ο Πετρόμπεης το 1824. Τελικά, στις 30 Μαρτίου 1827, στην Γ΄ εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, εκλέχθηκε ο Καποδίστριας κυβερνήτης της Ελλάδας με θητεία επτά ετών. Σύμφωνα με τις αποφάσεις της συνέλευσης, ο κυβερνήτης θα δεσμευόταν από το σύνταγμα της Επιδαύρου, έτσι όπως θα αναθεωρείτο από τη συνέλευση. Σημαντικό ρόλο στην κλήση του Καποδίστρια στην Ελλάδα διαδραμάτισε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, αφού υπήρξε ένθερμος οπαδός της πολιτικής του Καποδίστρια. Παρά ταύτα η εκλογή του θεωρήθηκε ως ήττα της Αγγλικής εξωτερικής πολιτικής και νίκη της Ρωσίας. Και είναι γεγονός ότι μεταξύ Καποδίστρια και Αγγλίας υπήρχε αμοιβαία δυσπιστία.

Στις 14 Απριλίου 1827 η Εθνική Συνέλευση της Τροιζήνας τον επέλεξε πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας, θέση από την οποία ήρθε σε τριβή με τους τοπικούς αξιωματούχους με αποτέλεσμα την δολοφονία του στις 9 Οκτωβρίου 1831 στο Ναύπλιο από τον αδελφό και τον υιο του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, σε αντίποινα της φυλάκισης του τελευταίου. Ως κυβερνήτης της Ελλάδας προώθησε σημαντικές μεταρρυθμίσεις για την ανόρθωση της κρατικής μηχανής, καθώς και για τη θέσπιση του νομικού πλαισίου της πολιτείας, απαραίτητου για την εγκαθίδρυση της τάξης. Επίσης, αναδιοργάνωσε τις ένοπλες δυνάμεις υπό ενιαία διοίκηση. ( Αποσπάσματα από διάφορες πηγές )

Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Έχουμε αρχίσει και μπαίνουμε στο νόημα. Σε ένα άλλο κείμενο που έχω γράψει αναφέρεται πως :

Όταν, πλέον, η Ρωσία είχε γίνει υπερδύναμη στην Ευρώπη, από τα τέλη του 18ου αιώνα φαινόταν ξεκάθαρα το δυσοίωνο μέλλον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και όλες οι Μεγάλες δυνάμεις έπεσαν <<σαν τα κοράκια>> να αρπάξουν τα κομμάτια της. Η Ρωσία τότε είχε ως πρώτο σχέδιο την βοήθεια των Ελλήνων να αποτινάξουν τον τούρκικο ζυγό και έπειτα την υποταγή τους στους απελευθερωτές τους. Έτσι στάλθηκε ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Ιωάννης Καποδίστριας, για να βοηθήσει την Ελλάδα. Η δολοφονία του όμως ήταν η τροχοπέδη της Ρωσικής ''βοήθειας'' στην Ελλάδα.


 Η Ρωσία, θέλοντας να βγει με κάθε τρόπο στην Μεσόγειο, έστειλε τον Καποδίστρια να βοηθήσει την Ελλάδα, με κύριο σκοπό να ενταχθούμε στην ζώνη επιρροής της. Ας μην ξεχνάμε κάποια άλλα σχέδια της όπως τον Πανσλαβισμό όλης της Μακεδονίας ( και την μετέπειτα δημιουργία του σλαβικού μετώπου που εφάρμοσε το 1912, στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο ) και την συνθήκη Κιουτσούκ Καϊναρτζή το 1774, με την οποία η Ρωσία :
  1.  Αποκτούσε προνόμια στην Μεσόγειο ( Ελεύθερη διέλευση πλοίων με ρωσική σημαία ).
  2. Αναγνωριζόταν ως προστάτιδα των Ορθοδόξων υπήκοων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
  3. Ίδρυσε μόνιμη πρεσβεία στην Κωσταντινούπολη και ενίσχυσε τη θέση της στην Νοτιοανατολική Ευρώπη.
( Πηγή : Ιστορία Νεότερη και Σύγχρονη, Γ' Γυμνασίου, του Αγαθοκλή Αζέλη και Γαβρίλη Λαμπάτου, Εκδόσεις Μεταίχμιο Σεπτέμβριος 2001, Σελ. 60 )

Εν ολίγοις, μπορούμε να πούμε ότι το ''Σχέδιο Καποδίστριας'', ήταν μια επέκταση της ρωσικής κυριαρχίας σε ξηρά και θάλασσα.

ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΚΑΙ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Οι υπόλοιπες Μεγάλες Δυνάμεις, έβλεπαν την άνοδο της Ρωσίας και έπρεπε κάπως να την σταματήσουν. Γι' αυτό, έψαξαν να βρουν κάποιους, οι οποίοι θα ήταν δυσαρεστημένοι με την πολιτική του Καποδίστρια. Αυτοί που τάχθηκαν ενάντια στην πολιτική του Καποδίστρια, ήταν κυριώς οι πρόκριτοι με τοπική εξουσία ( Π. Μαυρομιχάλης ), επειδή θίγονταν τα συμφέροντά τους. Ένας άλλος ''εχθρός'' της πολιτικής του Καποδίστρια, ήταν τα ''μεγάλα κεφάλια'' της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με την εξαίρεση μερικών σημαντικών προσωπικοτήτων, η οποία αρχικά, όσον αφορά την επανάσταση, εναντιωνόταν στην διάδοση των διαφωτιστικών ιδεών, διότι δήθεν κάτι τέτοιο θα έθετε σε κίνδυνο τους Ορθοδόξους ( Δεν αναφέρομαι στους απλούς ιερείς, που βοήθησαν την επανάσταση - Τρανό παράδειγμα ο Παπαφλέσσας ). Με την πολιτική του Καποδίστρια όπως και οι πρόκριτοι, οι χρυσοστολισμένοι Πατριάρχες έχαναν τις εξουσίες που είχαν πάνω στον ελληνικό λαό. Ο Καποδίστριας έκανε μεγάλες προσπάθειες οργάνωσης της Ελλάδας και τέτοιου είδους πράξεις, όπως η κατάχρηση της εξουσίας από τους πρόκριτους και από την εκκλησία, δεν είχαν πλέον θέση σε ένα κράτος. Τέλος, μερικοί Φαναριώτες διαφωνούσαν από την αρχή με το ότι ο Καποδίστριας είχε την εξουσία, διότι γνώριζαν ότι ήταν όργανο της Ρωσίας.

Έτσι, οι Μεγάλες δυνάμεις βρήκαν αρκετούς που επιθυμούσαν την αποχώρηση του Καποδίστρια από την εξουσία και τους ερέθισαν να πράξουν ανάλογα. Άλλους, δε, τους γύρισαν εναντίον του, όπως τον Ανδρέα Μιαούλη, στον οποίον νωρίτερα είχε αναθέσει την καταστολή της πειρατείας, έργο το οποιό ανέλαβε ο Α. Μιαούλης με επιτυχία. Ο συγκεκριμένος ανατίναξε στον Πόρο δύο μεγάλα ελληνικά πολεμικά πλοία το 1830. Στην Ύδρα, κέντρο της αντιπολίτευσης, η εφημερίδα Απόλλων προπαγάνδιζε την δολοφονία του Κυβερνήτη. Η ένταση κορυφώθηκε όταν ο Καποδίστριας φυλάκισε τον πρόκριτο της Μάνης Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη θεωρώντας τον υπέθυνο για αντικυβερνητικές κινήσεις. Η μεγάλη αντίδραση δεν άργησε. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 ο Κωνσταντίνος και ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης δολοφόνησαν τον Καποδίστρια στο Ναύπλιο.

( Πηγή : Νεότερη και σύγχρονη Ιστορία Γ' Γυμνασίου, Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων Διόφαντος 2012, Ευαγγελία Λούβη Δημήτριος Χρ. Ξιφαράς, Σελ. 23, 55, 56 )

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου