Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

Το βουλγαρικό στοιχείο στην Θράκη (ανατολική και δυτική)

Του Δημητρίου Ξ. Μαυρίδη

'' Το Βουλγαρικό στοιχείο στην Δυτική και Ανατολική Θράκη ήταν ασήμαντο. Στους καζάδες (επαρχίες) Μαλγάρων, Κεσσάνης και Μακράς Γέφυρας υπήρχαν μόνο τρία βουλγαρικά χωριά, από τα οποία μόνο το Βουλγάρκιοϊ ήταν αξιόλογο. Οι κάτοικοι των χωριών είχαν μετοικήσει εκεί με ενέργεις των Τούρκων αγάδων, κυριώς από την Δοβρούτσα, για να καλλιεργούν τα τσιφλίκια τους. Στην περιφέρεια της Βιζυής σε ένα σύνολο 30 χωριών και 38.500 κατοίκων μόνο 6 χωριά στο βόρειο άκρο της με σύνολον 3.700 κατοίκων (9.6%) ήταν Βούλγαροι., χωρίς ένα βουλγάρικο σχολείο, ενώ οι Έλληνες ήταν 31.150 (81%) με 27 σχολεία και οι Τούρκοι 3.600 (9,34%) και οι περισσότεροι (2.000) συγκεντρωμένοι στην Βιζυή. Ανάλογη ήταν η κατάσταση στην Δυτική Θράκη.
   Ο Ελληνισμός της Θράκης ήταν ακραιφνής. Στην Ανατολική ιδίως, αποτελούσε την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, που αντιτάχθηκε σε όλες τις προσπάθειες των κομιτατζήδων, οι οποίοι δεν μπορούσαν να να αναπτύξουν καμία δράση με αυτές τις συνθήκες.'' 
(Αναφέρεται στην περίοδο του 1912-13)

Απόσπασμα: Θράκη: Η Έπαλξη του Ελληνικού Βορρά, Γιάννη Μαγκριώτη, Β' έκδοση, Εκδόσεις Ρήσος 1995, Σελ. 191

Και συγκεκριμένα για την πόλη της Βιζυής:

'' Το 1878 ζούσαν 2.200 Έλληνες και 900 Τούρκοι. Την εποχή της εκκενώσεως της είχε 3.380 κατοίκους, κυρίως Έλληνες και λίγους Τούρκους. Διαιρείται σε 4 συνοικίες: πρώτη του Καλέ (περιτειχισμένη). Αυτή ευρίσκετο στο κέντρο σε ύψωμα και κατοικούνατν από Τούρκους. Η δεύτερη συνοικία της Πλάτσας (πλατεία) νοτίως της συνοικίας του Καλέ κατοικούμενη από Έλληνες. Εκεί βρίσκονταν η αγορά , το Διοικητήριο, η Μητρόπολις και τα σχολεία.. Τρίτη είναι η συνοικία του κάστρου, βορειανατολικά από τον Καλέ όπου έμεναν μόνο Έλληνες και τέταρτη η συνοικία του Καρσί Μαχαλά (απέναντι συνοικία) βορειδυτικά από τον Καλέ όπου έμεναν Έλληνες και Τούρκοι. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την γεωργία την αμπελουργία και την κτηνοτροφία. Το εμπόριο δεν ήταν ανεπτυγμένο λόγω έλλειψης συγκοινωνίας. Η πόλη είχε ένα Αρρεναγωγείο, ένα Παρθεναγωγείο καθώς και Νηπιαγωγείο. Από τους χρόνους του Βυζαντίου διασώζονται δυο ναοί: του Αγίου Νικολάου και της Αγίας Σοφίας οι οποίοι μετατράπηκαν σε τζαμιά.''

(Πηγή: Εθνολογικό Μουσείο Θράκης - Βιζυή http://database.emthrace.org/entities/view.cfm?areaid=1&Artid=4d959475-e0c3-c767-f1c2-515ea9c23b36&NSPid=3)

'' Η Ανατολική Θράκη αποτελεί σήμερα, μαζί με την Κωνσταντινούπολη, το ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκικής Δημοκρατίας. Ως κύριο τμήμα της ευρύτερης Θράκης και ως προαύλιο της Κωνσταντινούπολης η Ανατολική Θράκη εκατοικείτο ιστορικά κατά πλειονότητα από Έλληνες που ήταν και αστοί και χωρικοί. Η Ανατολική Θράκη αποτελούσε, μέχρι την έναρξη των μεγάλων διωγμών και των εθνικών εκκαθαρίσεων το 1914, την κύρια περιοχή της Θράκης, όπου η υπεροχή του ελληνικού στοιχείου ήταν καταφανής.
   Στις αρχές του 20ου αιώνα κατοικούσαν στην Ανατολική Θράκη 360.000 Ρωμηοί. Στην Κωνσταντινούπολη κατοικούσαν 300.000 Ρωμηοί. Ο υπόλοιπος πληθυσμός της Ανατολικής Θράκης, σχεδόν το μισό του συνολικού πληθυσμού, αποτελούσε ένα εθνοτικό αμάλγαμα από Τούρκους, Αλβανούς μουσουλμάνους, Βουλγάρους, Αρμένιους, Τσιγγάνους και Εβραίους.
   Οι Ρωμηοί κατοικούσαν στην Ανατολική Θράκη σε πόλεις όπως η Αδριανούπολη (εθνικό και εκπαιδευτικό κέντρο), οι Σαράντα Εκκλησιές με την αγροτική περιφέρειά της, τη γεμάτη αμπελώνες, η αρχαία εμπορική πόλη και λιμάνι της Ραιδεστού και τα πλησίον 28 χωριά των Γανοχώρων, πάνω και γύρω από το μοναστικό κέντρο του όρους Γάνος ή Ιερού Όρους, αλλά και σε μικρότερες πόλεις όπως η Μακρά Γέφυρα, η Βιζύη, η Χώρα και ο Γάνος, οι Επιβάτες, το Εξάστερο και η Σηλύβρια, οχυρό έρεισμα του ευρύτερου αμυντικού συστήματος της Κωνσταντινούπολης. Οι συμπαγείς και ακμαίοι ελληνικοί πληθυσμοί κυριαρχούσαν στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης, στην ακτή της Προποντίδας, στην ανατολική ακτή του Εύξεινου, στο Ιερό Όρος και στην περιοχή των βουνών της Στράντζας. Αλλά και στον κόλπο του Σάρου, στις ακτές του Αιγαίου πλέον, και μέχρι τις εκβολές του Έβρου, όπου και η αρχαία πόλη της Αίνου, κατοικούσαν κατά πλειοψηφία Έλληνες.''

(Έτσι χάθηκε η Ανατολική Θράκη για την Ελλάδα, του κ.Δημήτρη Α. Μαυρίδη)

Το βουλγάρικο στοιχείο στην Θράκη (ανατολική και δυτική):
- Νομός Ξάνθης : 4%*
- Νομός Ροδόπης : 4,9%
- Νομός Αλεξανρουπόλεως : >1%
- Περιφέρεια Βιυζής (Η μόνη περιφέρεια με βουλγαρικό στοιχείο στην Ανατολική Θράκη) 9,6 % =>

Συνολικό ποσοστό στην Ανατολική Θράκη : 0,7 % 
(Από τις περίπου 540.000 πληθυσμό οι Βούλγαροι υπολογίζονταν γύρω στις 4 χιλιάδες συγκεντρωμένοι κυρίως στο βόρειο κομμάτι αυτής της Θρακικής Γης)
Εθνολογικός Χάρτης Edward Stanford 1877

ΣΥΝΟΛΟ
3,2 % Στην Δυτική Θράκη
0,7 % Στην Ανατολική Θράκη

Συνεπώς, μπορούμε να πούμε ότι οι παραπάνω πληροφορίες επαληθεύουν τον εθνολογικό χάρτη του Edward Stanford. Δεξία στην εικόνα φαίνεται η επικράτηση του ελληνικό στοιχείου και στην Ανατολική & Δυτική Θράκη.

Σημαντικό είναι το γεγονός ότι οι Βούλγαροι κομιτατζήδες προσπαθούσαν αρχικά να προσαρτήσουν την Θράκη, μέσω της ''Ανωτάτης Μακεδονο-Αδριανουπολικής Επιτροπής'', η οποία στόχευε στην προσάρτηση της Μακεδονίας και της Θράκης στο τότε Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας. Η τρομοκρατική αυτή οργάνωση έδρασε την περίοδο του 1895-1905, αλλά σταδιακά έσβηνε γιατί δεν μπορούσε να βρει έυφορο έδαφος στην Ελληνοτάτη περιοχή της Θράκης. Παρόμοια στοιχεία αναφέρονται και στο Βιβλίο του Ιωάννη Μαγκριώτη ''Θράκη, Η Έπαλξη του Ελληνικού Βορρά''

*Τα ποσοστά αυτά αναφέρονται στο Βιβλίο του Ιωάννη Μαγκριώτη, όσον αφορά την περιοχή της Δυτικής Θράκης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου