Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

-2ο μέρος- Πανσλαβισμός & διέξοδος στη Μεσόγειο: Η ταφόπλακα του Ελληνισμού

Ο ρόλος των Κομμουνιστών στην Μακεδονία 
   Πέρα από τους Βαλκανικούς πολέμους σταδιακά οδηγούμαστε στον 1ο Παγκόσμιο,
οπότε η Ρωσία κομμουνιστοποιείται. Τα συμφέροντα της, όμως δεν άλλαξαν.  Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι το 1918 ιδρύεται στην Ελλάδα το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος (Σ.Ε.Κ.Ε), το οποίο μετονομάζεται σε Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος το 1924. Αυτό, ως πιστό όργανο της Ρωσίας, προχώρησε σε πολλές ενέργειες, οι οποίες επηρέασαν την πορεία της Ελλάδας μέσα από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα.

   Οι Ρώσοι απεσταλμένοι και πιο σωστά κομμουνιστές, εκμεταλλεύτηκαν την ύπαρξη Σλαβομακεδόνων στα νότια Βαλκάνια, μια μάζα ανθρώπων δηλαδή με ρευστή συνείδηση αλλά κοινή διάλεκτο, με απώτερο σκοπό να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους για να βρουν διέξοδο στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο.
   Γενικά, οι Σλαβόφωνοι πληθυσμοί της Μακεδονίας προέκυψαν:

1. Έπειτα τις επιδρομές των Σλάβων στα βυζαντινή εδάφη (όπως βλέπουμε και παρακάτω στην επιστολή του Έλληνα πρόξενου Κωνσταντίνο Βατικιώτη)

2. Από την ειρηνική συμβίωση Ελλήνων και Σλάβων από τον 6ο με 7ο αιώνα μ.Χ. 
3. Από Σλάβους δούλους και αγρότες, που οι Βυζαντινοί γαιοκτήμονες εγκαθιστούσαν για να καλλιεργούν τα κτήματά τους. 
4. Από Έλληνες αιχμαλώτους των Βουλγάρων και Σλάβων, που ύστερα από πολύχρονη αιχμαλωσία εξαγοράζονταν και γύριζαν στην πατρίδα τους, αφού είχαν πια μάθει στον τόπο της αιχμαλωσίας τα σλαβικά.
5. Από το γεγονός ότι και οι Έλληνες της Μακεδονίας που συναλλάσσονταν με σλαβόφωνους μάθαιναν σλαβικά. «Στην περιφέρεια Καστοριάς, που έχουν εγκατασταθεί Πόντιοι σιγά — σιγά έμαθαν να μιλούν για να συνεννοούνται με κάποιους ντόπιους που μιλούσαν σλαβικά»  (1938)(*), ενώ οι Σλάβοι δεν μάθαιναν ελληνικά, γιατι είναι γλώσσα δύσκολη. 
(*Ιωάννης Ξηροτύρης Μνήμες και Παρατηρήσεις, σ. 85, Θεσσαλονίκη 2001)


Αν και είχαν, όμως, γλώσσα μη ελληνική, η συνείδησή τους έμεινε πάντα πιστή στον Ελληνισμό και στο Πατριαρχείο. Αυτοί άλλωστε δημιούργησαν τους πρώτους αντιστασιακούς πυρήνες κατά την διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα. Μερικοί εξ αυτών: Κώττας, Κύρου, Νταλίπης, Παντελής, Γκόνος, Μητρούσης, Ράμναλης κ.ά., οι οποίοι στο σύνολό τους πέθαναν ηρωικά στη διάρκεια του αγώνα. Οι σλαβόφωνοι πληθυσμοί ήταν η πλειοψηφία σε όλη την Μακεδονία (Σημανιτκές πόλεις: Μοναστήρι, Μορίχοβο, Γευγελή, Στρώμνιτσα, Δοϊράνη, Νιζόπολη, Αχρίδα, Μηλόβιστα, Στρούγκα, Περλεπές και Σκόπια) εκτός από το βόρειο κομμάτι όπου κατοικούσαν κατά βάση βλαχόφωνοι Έλληνες και Βούλγαροι. Συναντούμε μια ακόμη αναφορά, στην ιστορία των σλαβόφωνων Ελλήνων, που αποδεικνύει την ελληνική τους συνείδηση στη σελίδα 104:

    ''... Αλλ' οι Βουλγαρόφωνοι κάτοικοι της Μακεδονίας δεν είναι δια τούτο και Βούλγαροι. Τουναντίον πολλά εισί τα ενδεικνύοντα ότι εισί Μακεδόνες απομαθόντες την γλώσσαν των, δια των Βουλγαρικών επιδρομών και εποικίσεων. Αλλ' 'ο,τι δήποτε και ήνε, οι Βουλγαρόφωνοι ούτοι ελληνίζουνσιν επι τοσούτον ώστε και εν τη Εκκλησία και εν τω Σχολείω και ως γραφομένην γλώσσαν έχουσιν την ελληνικήν και πιστά έμειναν εις το Πατριαρχείον και τον Ελληνισμόν μεθ' ου έχουσι κοινά τα ήθη και τα εξωτερικά γνωρίσματα και κρατερώς απέκρουσαν την Εξαρχίαν. Οι Βουλγαρόφωνοι, λοιπόν ούτοι κάτοικοι της Μακεδονίας εύλογον είναι να διασταλώσιν από των άλλων Βουλγαρόφωνων της Βόρειας Μακεδονίας οίτινες χρώμενοι πανταχού τη βουλγαρική γλώσση και άσχετοι προς τον Ελληνισμόν απεσκίρτησαν δια τούτο ευκολώτερον από της Μεγάλης Εκκλησίας και ησπάσθησαν την Βουλγαρικήν Εξαρχίαν. Και οι μεν πρώτοι δέον να συνταχθώσι με της Ελληνικής Φυλής ως Βουλγαρόφωνοι Μακεδόνες, οι δε δεύτεροι με της Βουλγαρικής Φυλής ως Βούλγαροι.''

 Κ.Βατικιώτης
Πρόξενος
Αρχεία υπουργείου Εξωτερικών/αρ. 1.480/30-10-1876  
("Ο Μακεδονικός Αγών", Χρήστου Νεράντζη, Εκδ. Αλέξανδρος, Αθήνα 1992, Τόμος Α', Εισαγωγή & σλ. 104)

   Μια άλλη και πιο σωστή εκδοχή είναι αυτή που αναφέρεται στο βιβλίο του Δημήτρη Αλεξάνδου, Εγκλωβισμένοι οι Έλληνες των Σκοπίων στις σελίδες 49-50:

''Οι σπουδαιότεροι λόγοι που συντέλεσαν στη διαμόρφωση του σλαβικού αυτού ιδιώματος ανάγονται στη βυζαντινή περίοδο, όταν αριθμός Βουλγάρων αιχμαλώτων μεταφέρθηκε για δουλειά στα μεγάλα αγροκτήματα των Βυζαντινών τιμαριούχων. Με την επακολουθήσασα τουρκοκρατία πολλοί άποροι σλάβοι λόγω ελλείψεως ουσιαστικών συνόρων στην ελληνική χερσόνησο μετακινήθηκαν για δουλειά στις βόρειες περιοχές του ελληνικού χώρου. Το πρόβλημα της συνεννόησης λύθηκε με την χρησιμοποίηση λέξεων ελληνικών, βουλγαρικών, τουρκικών, αλβανικών και βλαχικών. Αποτέλεσε αυτό κοινό μέσο συνεννόησης όλων. Ο ελληνικός πληθυσμός αναγκαζόταν να χρησιμοποιήσει το ιδίωμα αυτό και για συνεννόηση, αλλά κια για να αποφεύγει το μίσος των Τούρκων, καθώς και το παιδομάζωμα από τους Τούρκους που γινόταν κυρίως για Ελληνόπουλα.''

Και στις σελίδες 239-240:


''Με την πάροδο του χρόνου οι Έλληνες της βόρειας Μακεδονίας χρησιμοποιούσαν Σλάβους χωρικούς σε γεωργικές ασχολίες ή άλλες υπηρεσίες. Για την συνεννόηση με τους συναλλασσόμενους
Σλάβους οι Έλληνες, εκτός από την μητρική τους γλώσσα, μάθαιναν και την σλαβική διάλεκτο, η οποία ήταν πιο απλή και εύκολη. Αντίθετα, ήταν δύσκολο στους Σλάβους να μάθουν την ελληνική γλώσσα, η οποία είναι περισσότερο δύσκολη. Πλην τούτου, πολλοί Έλληνες έμαθαν την σλαβική διάλεκτο όταν συλλαμβάνονταν αιχμάλωτοι από τους Σλάβους και συνέχιζαν να την μιλούν μετά την επιστροφή στα σπίτια τους. Η σλαβική διάλκετος ήταν πολύ φτωχή σε λεξιλόγιο. Περιλάμβανε 1.000 έως 1.500 λέξεις. Ένα σημαντικό ποσοστό των λέξεων (ρήματα, ονόματα, επίθετα, προθέσεις κ.ά.) καθημερινής χρήσεως της τοπικής αυτής διαλέκτου ήταν ελληνικές με σλαβικές καταλήξεις.''


   Έτσι, προέκυψαν πληθυσμοί οι γνωστοί σε όλους μας Βουλγαρόφωνοι αλλότε με βουλγάρικη συνείδηση , άλλοτε εχθροί των Βουλγάρων και σύμμαχοι των Ελλήνων στον Μακεδονικό αγώνα, με γλώσσα μια σλαβομακεδοκινή διάλεκτο που απέκτησαν. Αυτοί σε όλη την περιοχή της ελληνικής Μακεδονίας αλλά και στο Μοναστήρι (Bitola), στη Γευγελή, στη Δοϊράνη, στο Κρούσοβο, στην Αχρίδα, στη Νιζόπολη, στη Μηλόβιστα, στο Τύρνοβο και σε άλλες περιοχές της Βαρδαρίας , ήταν κυρίως Έλληνες. Υπήρχαν σλαβικά φύλα που κατοικούσαν στην υπόλοιπη Βαρδαρία , μερικοί Ρουμάνοι , Αλβανοι και Ρομά , όπου σε πολλές περιπτώσεις οι Έλληνες και οι Βούλγαροι δήλωναν Ρομά ( Γύφτοι ), για να γλιτώσουν τις εχθροπραξίες μεταξύ τους. Εν συντομία, το μεγαλύτερο μέρος των Σκοπιανών είναι Έλληνες στην καταγωγή.
   Οι Κομμουνιστές, κατευθυνόμενοι από την Ρωσία, θέλησαν να ενώσουν τους Σλαβομακεδόνες, οι οποίοι έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την γλώσσα, όχι την φυλή,
δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο μια ανεξάρτητη Μακεδονία στα Βαλκάνια. Ένα μεγάλο παράδειγμα είναι οι λόγοι των κομμουνιστών (''Ριζοσπάστης'' 27/1/1925, 1/3/31 όπως και το 3ο συνέδριο του ΚΚΕ 26/11 - 3/12/1924) περί σλαβομακεδονικής εθνότητας και όχι απλώς σλαβομακεδονικής διαλέκτου και περί αγώνος για την δημιουργία ενός κράτους, το οποίο θα είναι υπό την προστασία της Ρωσίας. Κάτι τέτοιο όμως δεν θα συνέφερε καθόλου τις υπόλοιπες μεγάλες Δυνάμεις, γι αυτό άλλοστε δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

(Κ.Πλεύρη, Ο Λαός ξεχνά τι σημαίνει αριστερά, Αθήναι 2003, σλ. 150-165)
(Εφημερίδα ''Ριζοσπάστης'' 24 και 25/11/1932)


3ο Έκτακτο Συνέδριο του ΚΚΕ (26/11 - 3/12 1924):
   ''Ανεξαρτησία στη Μακεδονία και στη Θράκη: Η ντόπια κεφαλαιοκρατία καταπιέσει τις εθνικές μειονότητες στη Μακεδονία και στη Θράκη... η ελληνική πλουτοκρατία καταδυναστεύει ένα μέρος του μακεδονικού και θρακικού λαού, κρατώντας με το σίδερο και τη φωτά τη μακεδονική και θρακική χώρα στην υποταγή της. Δίχως την καταπίεση του μακεδονικού και του θρακικού λαού, δίχως την καταπίεση των ξένων εθνών, της είναι αδύνατο να δυναμώσει επάνω μας τον κοινωνικό της ζυγό. Η ντόπια μπουρζουαζία είναι εθνικός δυνάστης και καταπιεστής του μακεδονικού και θρακικού λαού και συγχρόνως ο κοινωνικός δυνάστης της εργατικής τάξεως και των φτωχών αγροτικών και προσφυγικών μαζών. Αν δεν συντρίψουμε τον εθνικό ζυγό της ντόπιας μπουρζουαζίας που βαρύνει στη Μακεδονία και στη Θράκη, δεν μπορούμε αλλιώτικο να γλιτώσουμε από τους κατακτητικούς και ιμπεριαλιστικούς πολέμους που ξεσπούν εις βάρος μας εν όσω εξακολουθεί η σημερινή κατάσταση του διαμελισμού και της καταπιέσεως της Μακεδονίας και Θράκης από τη Βαλκανική και Τουρκική μπουρζουαζία.

   Να γιατί αγωνιζόμαστε εναντίον των εξοπλισμών, εναντίον των πολέμων που προετοιμάζει η κεφαλαιοκρατία, εναντίον της εθνικής καταπιέσεως και του βιαίου εκπατρισμού. Να γιατί αγωνιζόμαστε για την ένωση των τριών τμημάτων της Μακεδονίας και Θράκης και για ενιαία και ανεξάρτητη κρατική τους ύπαρξη...

   Ζήτω η εργατοαγροτική επανάσταση της Βουλγαρίας! Ζήτω η Μακεδονία και η Θράκη!

   Ζήτω η ομοσπονδία των Βαλκανικών εργατοαγροτικών δημοκρατιών!

   Ζήτω η Παγκόσμιος Προλεταριακή επανάσταση.

Αθήναι 3 Δεκεμβρίου 1924
Το Προεδρείο''       

( Κ.Πλεύρη, Ο Λαός ξεχνά τι σημαίνει αριστερά, Αθήναι 2003, σλ. 155)

Εφημερίδα ''Ριζοσπάστης'' 23/3/1931

   Ο Ν. Ζαχαριάδης υποστήριξε την δηµιουργία ανεξαρτήτου Μακεδονικού κράτους στη 5η Ολοµέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ (Ιαν. 1949). Ιδού το κείµενο, το οποίο εξέδωσε το ΚΚΕ σε έντυπο με τίτλο: «Η Ελλάδα στο δρόµο προς τη νίκη,µπροστά στην αποφασιστική καµπή» (σελ. 20-21)
« Στη Βόρεια Ελλάδα ο µακεδόνικος ( σλαβοµακεδονικός ) λαός τα έδωσε όλα για τον αγώνα και πολεµά µε µια ολοκλήρωση ηρωισµού και αυτοθυσίας που προκαλούν τον θαυµασµόν. ∆εν πρέπει να υπάρχει καµµιά αµφιβολία ότι σαν αποτέλεσµα της νίκης του ∆.Σ.Ε. και της λαϊκής επανάστασης, ο µακεδόνικος λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάσταση του, έτσι όπως τη θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήµερα το αίµα του για να την αποχτήσει. Παράλληλα το ΚΚΕ πρέπει ριζικά να βγάλει απ' τη µέση όλα τα εµπόδια, να χτυπήσει όλες τις µεγαλοελλαδίτικες σωβινιστικές εκδηλώσεις και τα έργα που προκαλούν δυσαρέσκεια και δυσφορία µέσα στο µακεδονικό λαό και έτσι βοηθούν τους διασπαστές στην προδοτική δράση τους, ενισχύουν το έργο της αντίδρασης »

(Κ.Πλεύρη, Ο Λαός ξεχνά τι σημαίνει αριστερά, Αθήναι 2003, σλ. 151)


   Το παρακάτω Σύμφωνο το γνωρίζουν ελάχιστοι. Στις 20 Δεκεμβρίου του 1993 ο Δημοσιογράφος Γιάννης Μαρίνος γράφει ένα άρθρο στο «Βήμα» με τίτλο ΚΚΕ: Συνεπές στην ιστορία του. Στο άρθρο αυτό αναφέρεται και στο Συμφωνητικό Ιωαννίδη – Δασκάλωφ:

( Κ.Πλεύρη, Ο Λαός ξεχνά τι σημαίνει αριστερά, Αθήναι 2003, σλ. 165 & Εφημερίδα ''Το Βήμα'', 20/12/1993
)


   Βλέπουμε, ότι οι Ρώσοι δεν σταμάτησαν να επιβουλεύονται την Μακεδονία και την Θράκη. Ήθελαν αρχικά να διχοτομήσουν την Ελλάδα, δημιουργώντας μια ένα σλαβομακεδονικό κράτος, έπειτα ένα θρακικό και τέλος δίνοντας την ευκαιρία στην Βουλγαρία να βγει στο Αιγαίο.
Ευτυχώς για τον Ελληνισμό, η Θράκη δεν έχασε ποτέ ούτε το παραμικρό κομμάτι του πολιτισμού της.

 
Οι σλαβόφωνοι Έλληνες και το ΕΑΜ

   Οι σλαβόφωνοι Έλληνες, μετά από τις πιέσεις, που δέχθηκαν από τις μεσοπολεμικές κυβερνήσεις, αλλά κυρίως από το μεταξικό καθεστώς για την απότομη αφομοίωση τους στο θέμα της γλώσσας και μετά από τις υποσχέσεις του ΚΚΕ από το 1924 κιόλας για την αρχή της ελευθερίας τους και της προβολής μιας προοδευτικής κοινωνίας, το ακολούθησαν κατά την διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής και έπειτα στον εμφύλιο. Δεν ήταν, όμως, μόνο σλαβόφωνοι από τον ελλάδικό χώρο που εντάχθηκαν στο ΕΑΜ, κατά την διάρκεια του εμφυλίου, αλλά και σλαβόφωνοι Έλληνες από την τότε Γιουγκοσλαβία. Αυτή, όμως, η στάση τους αποτέλεσε τον κύριο λόγο, για να καταδικαστούν από την μεταπολεμική κυβέρνηση ως συμμετέχοντες στις βιαιότητες του ΕΑΜ και στα σχέδια απόσχισης της Μακεδονίας από την Ελλάδα. Και έτσι, ενώ το 1940 ζούσαν 80.000 σλαβόφωνοι στην Ελλάδα, σε απογραφή του 1961 καταγράφονται μόλις 20.000, αφού οι υπόλοιποι εγκατέλειψαν την Ελλάδα, για να μην αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των πράξεών τους.
έα Μεγάλη Σχολική εγκυκλοπαίδεια, Παγκόσμιου Εκδοτικού Οργανισμού Χρήστος Γιοβάνης ΑΕΒΕ, Αθήνα, 12ος τόμος, σλ.25)

   Και φτάνουμε στο σήμερα, βλέποντας σε άρθρο της εφημερίδας ''Πρώτο Θέμα'' ότι 7.000 Σκοπιανοί ισχυρίζονται πως είναι απόγονοι των προσφύγων (πράγμα μη αληθινό, διοτί κανείς εξ αυτών των 7.000 δεν διαθέτει τα κατάλληλα έγγραφα που να πιστοποιούν την καταγωγή τους ή την περιουσία που τους αναλογεί), ζητώντας τις περιουσίες, που τους ανήκουν. Συν τοις άλλοις, οι πολιτικοί πρόσφυγες του εμφυλίου φέρουν κατά μεγάλο ποσοστό ευθύνη για τις μαύρες σελίδες στις πράξεις του ΕΑΜ. 

"Πόρτα" σε σκοπιανούς που ζητούν περιουσίες στην Ελλάδα

«Απευθυνθείτε στα ελληνικά δικαστήρια» είναι η απάντηση του Διεθνούς Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, στην ομαδική προσφυγή Σκοπιανών, που υποστηρίζουν πως κατάγονται από την Ελλάδα και ζητούν να επανακτήσουν την ελληνική ιθαγένεια και να τους επιστραφούν οι περιουσίες, που απώλεσαν μετά τον εμφύλιο και τη φυγή τους.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του ΚANAL 5, ο αριθμός των Σκοπιανών που προσέφυγαν κατά της χώρας μας, άγγιξε τις 7.000, ωστόσο το Διεθνές Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, απέρριψε τις προσφυγές τους, ζητώντας τους να εξαντλήσουν όλα τα ένδικα μέσα στην Ελλάδα.
Πάντως σκοπιανά ΜΜΕ, υποστηρίζουν, πως μεγάλος αριθμός όσων προσέφυγαν στο Στρασβούργο, αδυνατούν να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους, αφού δεν διαθέτουν έγγραφα που να αποδεικνύουν πως κατάγονται από την Ελλάδα ή είναι κάτοχοι περιουσίας.
Πρόκειται για πολιτικούς πρόσφυγες ή παιδιά τους, που με τη λήξη του εμφυλίου πολέμου το 1949 κατέφυγαν στην τότε Γιουγκοσλαβία, προκειμένου να αποφύγουν την ελληνική δικαιοσύνη, αφού μεγάλο μέρος από αυτούς συνεργάστηκαν με δυνάμεις που στόχο είχαν την απόσπαση της ελληνικής Μακεδονίας, εξυπηρετώντας τα τότε σχέδια του Τίτο.

(Εφημερίδα ''Πρωτό Θέμα'' 20/4/2012)

Η σημερινή διέξοδος της Ρωσίας στη Μεσόγειο
 


   Όποιος νομίζει, ότι οι επεκτατικές βλέψεις της Ρωσικής κυριαρχίας στη Μεσόγειο έληξαν μετά τον Ψυχρό πόλεμο, κάνει ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ. Ο Ψυχρός πόλεμος ήταν ένας πόλεμος συμφερόντων, που, κατά την άποψή μου, οι Ρώσοι υποκίνησαν τις αναταραχές στην Ελλάδα μέσω των τότε ρωσόδουλων κομμουνιστών, επειδή η Ελλάδα δεν εντάχθηκε στην σφαίρα επιρροής της Ρωσίας. Βλέπουμε και σήμερα την Ρωσία να ορέγεται το Αιγαίο, την Μεσόγειο κ.ο.κ . Θα αναρωτηθεί κάποιος: Πώς; Δεν έκανε τίποτα η Ρωσία. Εδώ είναι το λάθος. Ξεχνιέται ο αγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη και ο ρόλος της Ρωσίας σε αυτόν; Ή μήπως το γεγονός ότι η Ρωσική Κυβέρνηση, επι Καραμανλή, ήθελε να δανείσει χρήματα στην Ελλάδα με πολύ χαμηλό, είναι τυχαίο. Οι Ρώσοι δεν είχαν καμία πρόθεση να μας βοηθήσουν, γιατί είμαστε Ορθόδοξοί ή γιατί μας αγαπάνε. Τα συμφέροντα κρύβονταν πίσω από τα χαμόγελα. Ωστόσο, για κάποιο λόγο όταν ο Παπανδρέου πήγε στην Ρωσία, ο Πούτιν τον συνέστησε να καταφύγει στο ΔΝΤ.
   Σήμερα, με αφορμή τα επεισόδια στην Αίγυπτο και τη Λιβυή, τις σφαγές και τον εμφύλιο στη Συρία, τις επαναστάσεις των Κούρδων το καλοκαίρι, η Ρωσία βγήκε εντελώς τυχαία για ''ασκήσεις'' του ναυτικού της στην Κρήτη, στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Μυτιλήνη. Επιπλέον, έχουμε τα δημοσιεύματα στην ρωσική εφημερίδα ''Πράβδα'' περί διάλυσης της Τουρκίας από την Αμερική ή την Ρωσία μετά από μελλοντικό πόλεμο με την Ελλάδα, που κάνουν το ξεκάθαρο το γεγονός ότι σε λίγα χρόνια είναι σίγουρο, ότι ο χάρτης της ανατολικής Μεσογείο δεν μοιάζει με τον σημερινό.
   Και όλα αυτά ταυτόχρονα με τις Γεωτρήσεις και τις κυρήξεις ΑΟΖ της κάθε χώρας της Μεσογείου. Η ίδια η Αλβανία, σχετικά με το θέμα της ΑΟΖ, δήλωσε: '' Ότι αν τολμήσει η Ελλάδα να ανακυρήξει ΑΟΖ, θα αντιδράσουμε!'' (Πηγή logioshermes). Συν τοις άλλοις, οι Σκοπιανοί όποτε θυμούνται, εκδηλώνουν τις επεκτατικές τους βλέψεις για το ελληνικό έδαφος. Οι, δε, Αλβανοί οραματίζονται την Μεγάλη Αλβανία και σύνορα από την Πρέβεζα μέχρι την Ποντγκόριτσα. Είναι φανερό ότι κρύβεται μια μεγάλη δύναμη - ποιά άλλη εκτός από την Τουρκία; -, η οποία υποκινεί τα νήματα και ως αποτέλεσμα οι δύο προαναφερόμενες χώρες, που ούτε στρατό δεν έχουν, ούτε ισχυρή οικονομία, απειλούν φανερώς την Ελλάδα.
   Όλα τα βαλκάνια και η Ανατολική Μεσόγειος ''μυρίζουν μπαρούτι''. Ως εκ τούτου, μια σύγκρουση χωρών, πιθανόν και ένοπλη, στα επόμενα χρόνια είναι αναμενόμενη. Ας ελπίσουμε, ότι οι Έλληνες θα φανούν αντάξιοι των προγόνων τους.
 
Βιβλιογραφία:
1. Νέα Μεγάλη Σχολική εγκυκλοπαίδεια, Παγκόσμιου Εκδοτικού Οργανισμού Χρήστος Γιοβάνης ΑΕΒΕ, Αθήνα, 12ος τόμος
2. Γιάννη Μαγκριώτη, Θράκη: Η Έπαλξη του Ελληνικού Βορρά, Β' έκδοση, Εκδόσεις Ρήσος 1995
3. Εφημερίδα ''Πρωτό Θέμα'' 20/4/2012
4. Εφημερίδα ''Ριζοσπάστης'' 23/3/1931
5Εφημερίδα ''Ριζοσπάστης'' 24 και 25/11/1932
6. Κωνσταντίνου Πλεύρη, Ο Λαός ξεχνά τι σημαίνει αριστερά, Εκδόσεις Ήλεκτρον, Αθήναι 2003
7. Χρήστου Νεράντζη,"Ο Μακεδονικός Αγών", Εκδ. Αλέξανδρος, Αθήνα 1992, Τόμος Α'
8. Αγαθοκλή Αζέλη και Γαβρίλη Λαμπάτου, Ιστορία Νεότερη και Σύγχρονη, Γ' Γυμνασίου, Εκδόσεις Μεταίχμιο Σεπτέμβριος 2001
9. Κυριάκου Παπακυριάκου, Ο Μακεδονικός Αγώνας στο Νομό Σερρών, Σέρρες 2012
10. Ευαγγελίας Λούβη & Δημητρίου Χρ. Ξιφάρα, Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία Γ' Γυμνασίου, Οργανισμός Εκδώσεων διδακτικών βιβλίων, Αθήνα 2008
11. Αξέχαστες Πατρίδες, Τεύχος Α', Εκδόσεις Ζωής του Παιδιού 1980
12. Βασιλείου Αναστασοπούλου,  Ά Βαλκανικός Πόλεμος, Εκδόσεις Περισκόπιο 2009
13. logioshermes.blogspot.com
14. Περιοδικό Crash Τεύχος Δεκεμβρίου 2012 - Ιανουαρίου 2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου