Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Οι ανθελληνικές πράξεις των Σέρβων

Οι ανθελληνικές πράξεις των Σέρβων 
  Οι ''φίλοι'' μας οι Σέρβοι και οι Ρώσοι δεν μας συμπεριφέρθηκαν πάντοτε φιλικά, αλλά αντιθέτως στράφηκαν πολλές φορές εναντίον του Ελληνισμού. Ας σταματήσουμε αυτά τα παραμύθια περί αδελφικής αγάπης των Σλάβων προς τους Έλληνες και την Ελλάδα. Το να ακούω ότι οι Ρώσοι και οι Σέρβοι μας πάντα μας υποστήριζαν, είναι ανοησία. Πολλές φορές συμμαχήσαμε με αυτές τις σλαβικές χώρες, αλλά υπήρχαν στιγμές που τα συμφέροντα τους έστρεψαν εναντίον μας. Να θυμίσω μερικές περιπτώσεις:  
  • Με τίνος το μέρος τάχθηκε η Ρωσία κατά την διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας;
  • Ποιός έβαλε την μετέπειτα ταφόπλακα για το Ποντοαρμενικό κράτος;
  • Ποιούς χρηματοδοτούσε αδρά η Τσαρική Ρωσία, για να σφάζουν τους Έλληνες Μακεδονομάχους; Μήπως τους Βουλγάρους;
  • Ποιός καλλιέργησε την σλαβική συνείδηση και τον μισελληνισμό στους Βουλγάρους;
  • Ποιός δημιούργησε το βουλγαρικό κράτος, απόσχισε την Εξαρχία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και χρησιμοποίησε την Βουλγαρία, για να βγει στην Μεσόγειο;
  • Ποιός βοήθησε τους Βουλγάρους να εκβουλγαρίσουν την Ανατολική Ρωμυλία; 
  • Ποιός ξεκίνησε το ψέμα για τους Μακεδόνες; Η Ρωσία. Τυχαίο; Δεν νομίζω.    
  • Ποιούς προσηλύτιζαν εθνικά οι Σέρβοι μετά μανίας στην Στρώμνιστα και στο Μοναστήρι; Μήπως τους Έλληνες γηγενείς της Μακεδονίας;
  • Ο Τίτο ποιανών τα ονόματα από ελληνικά τα άλλαζε σε σλάβικα; 
  • Ποιοί απαγόρευσαν την ομιλία και εκπαίδευση της ελληνικής γλώσσας στην περιοχή των σημερινών Σκοπίων; Οι Σέρβοι. 
... και πολλά άλλα. Όσον αφορά τα παραπάνω, αγόρασα τις προάλλες την Ελεύθερη Ώρα 31 Μαρτίου 2013 και είδα ένα άρθο του Εμμανουήλ Γ. Παρίση Εφέδρου Αξιωματικού και Συν/χου Διδασκάλου στην σελίδα 19 που μου έκανε εντύπωση με τίτλο ''Οι Σέρβοι ''φίλοι'' μας, δεν μας συμπεριφέρθηκαν πάντοτε φιλικά'', στο οποίο υπάρχει μια λίστα για τις πράξεις των Σέρβων από το 1913 μέχρι το 1960. Μερικά από τα παρακάτω παραδείγματα θα τα αναλύσω στην συνέχεια, μιας που διαθέτω πληροφορίες γι' αυτά:

1. Το 1913, μετά τον δεύτερον Βαλκανικόν Πόλεμον, εις την συνθήκην του Βουκουρεστίου, οι Σέρβοι επέμεναν η Καβάλα να δοθεί εις τους Βουλγάρους. Η Βασίλισσα τότε Σοφία, όμως, η σύζυγος του βασιλέα Κωνσταντίνου του Στρατηλάτου, τηλεφώνησε εις τον αδελφόν της, τον Κάιζερ της Γερμανίας να μεσσολαβήσει εις τον βασιλέα της Ρουμανίας Κάρολον, για να συνταχθεί με τις Ελληνικές απόψεις. Έτσι και έγινε και η Καβάλα παρέμεινε οριστικά εις την Ελλάδα μας.
2. Στον πρώτο Παγκόσμιον Πόλεμον, τα υπολείμματα του Σερβικού στρατού συγκεντρώθηκαν μέσω Κέρκυρας στην Θεσσαλονίκη, για να αναδιοργανωθούν. Τότε ο συνταγματάρχης Δημητρίεζιτς, με το ψευδώνυμον Απις, ίδρυσε την μυστικήν οργάνωσιν ''Μαύρη Χείρ'', με αποκλειστικόν σκοπόν να προσαρτήσει την Κεντρικήν και Δυτικήν Μακεδονίαν στην Γιουγκοσλαβίαν.

3. Μετά την Μικρασιατικήν Καταστροφήν του 1922, η Ελληνική Κυβέρνησις εγκαταλειμμένη από τους Συμμάχους της (Άγγλους, Γάλλους, κτλ.) και πιεζόμενη από την απομόνωσινεις την οποίαν ευρίσκετο, αναγκάστηκε να δεχθεί τους βαρείς γιουγκοσλαβικούς όρους δια τη σύναψιν συμφώνου φιλίας. Έτσι με την Σύμβασιν της 10ης Μαΐου 1923, παραχωρείται εις την Γιουγκοσλαβίαν Ελευθέρα Σερβική Ζώνη εις Θεσσαλονίκην και εδίδοντο πλείστα άλλα σημάντικά δικαιώματα!...

4. Τον Μάρτιον του 1941, ο πρωθυπουργός της Γιουγκοσλαβίας Τσβέτκοβιτς Μάτσακ, υπογράφει σύμφωνον συμμαχίας με τον Χίτλερ. Με το σύμφωνον αυτό, θα επιτρεπόταν η διέλευσις γερμανικών στρατευμάτων από το γιουγκοσλαβικόν έδαφος, για να επιτεθούν και να καταλάβουν την Ελλάδα.

Σαν αντάλλαγμα θα εδίδετο εις την Γιουγκοσλαβίαν η Κεντρική και η Δυτική Μακεδονία. Ευτυχώς, όμως, ο στρατηγός της Αεροπορίας Συμεώνοβιτς επαναστάτησε και ανέτρεψε τον Τσβέτκοβιτς Μάτσακ. Σχηματίστηκε νέα Κυβέρνησις υπό την Πρωθυπουργίαν του Συυμεώνοβιτς, κατήργησε το σύμφωνον συμμαχίας με τον Χίτλερ και ετάχθη με το μέρος των Συμμάχων μας.

5. Το 1943, οι Παρτιζάνοι του Τίτο με τον στρατηγόν τους τον Τέμπο, αλώνιζαν τα χωριά του Βιτσίου ανενόχλητοι και προπαγάνδιζαν την αυτονόμησιν της Μακεδονίας. Υποχρεώνουν το ΚΚΕ να ιδρυθεί η οργάνωσις ΣΝΟΦ. Η Συμφωνία μάλιστα υπογράφεται στην Δροσοπηγήν Ν. Φλωρίνης και την υπέγραψε ο Λεωνίδας Στρίγγος, ο οποίος ήταν ο γραμματέας του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ.

6. Το καλοκαίρι του 1944 σχεδιάζεται η αποβίβασις ρωσικών στρατευμάτων εις την Θεσσαλονίκην μαζί με μονάδες της ΣΝΟΦ υπό την αρχηγίαν του αυτονομιστή Ναούμ Πέγιεφ για την... απελευθέρωσιν της ''Μακεδονίας του Αιγαίου''

Ευτυχώς, όμως, με βάσι την συμφωνία της Μόσχας, η Ελλάδα περιήλθε εις την σφαίραν επιρροής της Αγγλίας και το σχέδιον δεν πραγματοποιήθηκε!

7. Τον Αύγουστον του 1944 ο Τίτο ανεκήρυξε και επίσημα την ίδρυσιν του Μακεδονικού Κράτους (Μακεδονία του Αιγαίου) εντεταγμένη εις την Γιουγκοσλαβικήν Ομοσπονδίαν, η οποία (Μακεδονία) θα περιλάμβανε την  Ελληνικήν μέχρι τον Όλυμπον, την Βουλγαρικήν (του Πιρίν) και φυσικά την FYROM, δηλαδή την ''Μακεδονία'' των Σκοπίων! Δηλαδή η Γιουγκοσλαβία με τον Τίτο είναι αυτή που δημιούργησε την ανύπαρκτη μέχρι τότε Μακεδονική Εθνότητα... η οποία μας απέφερε τόσα προβλήματα και μάλιστα συνεχίζονται.*
8. Μετά την Βάρκιζα της 12 Φεβρ. 1945 όλοι οι φυγόδικοι του ΕΛΑΣ και οι αυτονομιστές, συγκεντρώθηκανεις τα Σκόπια και την έκαναν επίσημα την έδρα τους, αν και τότε ανήκαν εις το Κράτος της Γιουγκοσλαβίας. Eκεί την οργάνωσιν Σ.Ν.Ο.Φ. την μετωνόμασαν Ν.Ο.Φ. και από τότε, μέχρι και σήμερα, ασκούν ανθελληνική προπαγάνδα με όλα τα μέσα.

9. Το έτος 1946 στο Μπλεντ της Γιουγκοσλαβίας συναντήθηκαν οι Τίτο και Δημητρώφ (Πρόεδρος της Βουλγαρίας). Σ' αυτήν θα υπαγόταν και η ''Μακεδονία του Αιγαίου'' αφού θα την... απελευθέρωναν από τον ελληνικόν μοναρχοφασισμόν! και απεφάσισαν την ίδρυσην της Σοσιαλιστικής Βαλκανικής Ομοσπονδίας (Χαρακτηριστικό είναι ότι το ΚΚΕ υπέγραψε το Σύμφωνο Ιωαννίδη - Δασκάλωφ με το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας το 1943, στο οποίο αναφέρονται τα ίδια ακριβώς πράγματα περί αυτονομίας της Μακεδονίας και λοιπα. Οι ΚΚΕδες ήταν από μόνοι τους προδότες, δεν περίμεναν κανέναν Σλάβο για να εκδηλώσουν τον ανθελληνισμό τους).Υπήρξαν δηλαδή Γιουγκοσλαβία και Βουλγαρία, οι υποκινητές του τρομερού και απαισίου Συμμοριτοπολέμου, ο οποίος δημιούργησε τόσα δεινά εις την Πατρίδαν μας.

10. Εις την Γιουγκοσλαβίαν κυρίως εξεπεδεύθησαν οι Έλληνες αναρχοκομμουνιστές. Στρατόπεδα συγκεντρώσεως και εκπαιδεύσεως λειτουργούσαν εις την Στρώμνιτσαν, στο Στιπ, στο Κουμάνοβο, στο Τέτοβο και κυρίως στο Μπούλκες, οπού εκπαιδεύονταν η ηγεσία των Συμμοριτών.

11. Την Γιουγκοσλαβίαν είχαν ως ορμητήριον οι συμμορίτες κατά την διάρκειαν του τρίτου γύρου, από το 1946 έως το 1948 και από αυτήν ενισχύονταν ηθικά και υλικά. Και εις αυτήν πήγαιναν για ανάρρωσιν οι Κομμουνιστοσυμμορίτες.

12. Από τα 28.000 παιδιά του παιδομαζώματος τα 12.000 βρίσκονταν στην Γιουγκοσλαβία και συστηματικα αφελληνίζονταν με το πρόσχημα ότι ήσαν Σλαβομακεδόνες. Και το χειρότερον όλων ήτο η αλλαγή των ονομάτων και των επιθέτων, αυτών που ήθελαν να μείνουν εκεί, με σλαβικά ονόματα και επίθετα.

13. Μεταπολεμικά, μετά την αποκατάστασιν των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδος και Γιουγκοσλαβίας σε όλες τις συναντήσεις των πολιτικών ηγετών των δύο χωρών, οι Γιουγκοσλάβοι πάντοτε έθεταν επίμονα το θέμα της ανύπαρκτης μακεδονικής μειονότητας.

14. Στην δεκαετία του 1960, τέσσερις χιλιάδες Σαρακατσαναίοι, που ζούσαν εις τα νότια της Γιουγκοσλαβίας, αναγκάσθηκαν να την εγκαταλείψουν και να εγκατασταθούν στην Ελλάδα και κυρίως στην Θεσσαλονίκη. Αφού δεινοπάθησαν αρκετά και τους δήμευσαν 80.000 πρόβατα και 2.000 άλογα.

15. Δυστυχώς, μεταξύ των πρώτων, η Γιουγκοσλαβία ανεγνώρισε το σημερινό κράτος των Σκοπίων, παρά τις αντίθετες υποσχέσεις που έδιδε στην χώρα μας.
 
Η προσηλυτισμός των Ελλήνων της Βόρειας Μακεδονίας στο σερβικό κράτος
   Οι Σέρβοι, αν και είναι λαός, με τον οποίο έχουμε πολλά κοινά, σε κάποια σημεία της ιστορίας έχει κάνεις κάποιες πράξεις σε βάρος της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, το 1913 οι Σέρβοι, με την κατάλληλη καθοδήγηση των Μεγάλων Δυνάμεων, κατέλαβαν ένα μεγάλο κομμάτι της Μακεδονίας. Ένα ακόμα μεγάλο χτύπημα στον πολύπαθο ελληνισμό. Η Αχρίδα, το Μεγάροβο, η Νιζόπολη, το Μοναστήρι, ο Περλεπές, το Κρούσοβο, η Στρώμνιτσα, η Γευγελή και άλλες πόλεις παρέμειναν σκλαβωμένες μέχρι και σήμερα. Σαν πόλεις ήταν κέντρα πολιτισμού, όπου οι Έλληνες, παίζαν σημαντικό ρόλο στη διάδοση του, όντας πάντα η πλειοψηφία, γύρω στο 60 % σύμφωνα με στατιστικές της τότε εποχής. Ήταν σαφώς πολλοί περισσότεροι και δυνατότεροι πριν από τον εκπατρισμό, τους διωγμούς και τις δολοφονίες, που δέχονταν οι κάτοικοι αυτών των περιοχών κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας.
(Αξέχαστες Πατρίδες, Τεύχος Α', Εκδόσεις Ζωής του Παιδιού, Αθήναι 1980, σλ. 113)


   Αυτή τη πληγή, λοιπόν, που δημιούργησαν οι Τούρκοι, ήρθαν οι Σέρβοι για να την μεγαλώσουν μέσω της προπαγάνδας και του προσυλητισμού των Ελλήνων στο σερβικό κράτος. Η προπαγάνδα των Σέρβων έλαβε μέρος κυρίως στις περιοχές Μοναστηρίου και Στρωμνίτσης. Εκεί οι Έλληνες κρατήθηκαν γερά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, για να μη χάσουν την Ελληνικότητα τους. Όμως δυστυχώς, μερικοί εξ αυτών δεν άντεξαν και προσχώρησαν εθνικά στη Σερβία. 

(Κυριάκου Παπακυριάκου, Ο Μακεδονικός Αγώνας στο Νομό Σερρών, Σέρρες 2012, σλ. 55)
Εθνολογικός Χάρτης Βαλκανίων του Edward Stanford το 1877

ΨΕΜΑΤΑ θα είναι η πρώτη λέξη που θα έρθει στο μυαλό μερικών. Η προπαγάνδα των Σέρβων είχε ξεκινήσει πολύ πιο πριν από την τελική κατάληψη της Βόρειας Μακεδονιας από αυτούς. Για την ακρίβεια, προετοίμαζαν το έδαφος για την επερχόμενη σερβική κυριαρχία στην Μακεδονία. Στο έργο της Πηνελόπης Δέλτα Στα Μυστικά του Βάλτου αναφέρεται η σερβική προπαγάνδα.


"Οι αγροτικοί πληθυσμοί είχαν αποκάμει απο το ελληνοβουλ-γαρικό αλληλοφάγωμα, τις ρουμούνικες προδοσίες, ΤΗ ΣΕΡΒΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ, τις τούρκικες πιέσεις. Δε βαστούσαν πια. Δήλωναν πως ήταν Γύφτοι, πως ούτε Έλληνες ούτε Βούλγαροι δεν ήθελαν πια να λέγονται, ούτε στα σχολεία πια δεν έστελναν τα παιδιά τους, μη χρωματιστούν και πέσουν στην εκδίκηση της αντίθετης παρατάξεως.

(Πηνελόπης Δέλτα, Στα μυστικά του Βάλτου, Αθήναι 1937, σλ. 466)

Αυτοί οι Σλαβόφωνοι Έλληνες κρατιούνταν γερά από το Πατριαρχείο, γιατί μόνο έτσι μπορούσαν να διατηρήσουν την ελληνικότητά τους. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Σλάβοι τους ονόμαζαν «Γραικομανούς», δηλαδή παθιασμένους με τον Ελληνισμό. Αυτό το συμπεραίνουμε, όταν παρατηρούμε αυτά που γράφει ένας από τους ιδρυτές της Βαλκανική συμμαχίας του 1912, ο Σέρβος Milovan Milovanovic:

''Μέχρι το 1885 η Σερβία δεν είχε σκεφθεί ποτέ τη Μακεδονία.'' 
(Αξέχαστες Πατρίδες, Τεύχος Α', Εκδόσεις Ζωής του Παιδιού, Αθήναι 1980, σλ. 113)
   Γιατί όμως να μην σκεφθεί την Μακεδονία; Μήπως επειδή αποτελούσε ακόμα ένα κομμάτι ελληνικής γης; Μα φυσικά και ναι. Είναι σίγουρο πως η αλλαγή απόψεων της Σερβίας, αποτελεί πράξη των Μεγάλων Δυνάμεων.
 
Τα βάσανα των Σλαβόφωνων Ελλήνων της Βόρειας Μακεδονίας 
   Οι Έλληνες ''Ακρίτες'' της υπο σερβικής κυριαρχίας Μακεδονίας υπέφεραν από πολλά. Πέραν του ότι ήταν σκλαβωμένοι σε ένα νέο κράτος και αφού έπεσαν οι υπογραφές των Μεγάλων Δυνάμεων για την σταθερότητα της Σερβίας, ο ζυγός του θα έμενε για πάντα, δέχονταν πιέσεις από το σερβικό κράτος. Ας μην ξεχνάμε και το έργο του Στρατή Μυριβήλη, Ζάβαλη Μάικω , όπου αναφέρεται κάτι σχετικό:
''   Πρώτα μου τα πήραν οι Σέρβοι. Τα κατέβασαν από το κάρο, τα 'δειραν και μου τα πήρανε. Είστε Σέρβοι, φώναζαν, γιατί δεν θέλετε να πολεμήσετε το Βούλγαρο; Κατόπι ήρθαν μαζί με τους Γερμανούς οι Βούλγαροι. Είστε Βούλγαροι, φώναζαν. Μπρός, να πολεμήσετε το Σέρβο. Και άιντε ξύλο, και άιντε φυλακή.''

Έχουμε μια ακόμη αναφορά στις πιέσεις των Ελλήνων του Μοναστηρίου στις Εγκυκλοπαίδειες του Ηλίου:

''Ο ελληνικός πληθυσμός του Μοναστηρίου από των πρώτων ήδη ετών της Σερβικής κατοχής, υφιστάμενος πιέσεις παντοειδείς ηναγκάσθη βαθμηδόν να εκπατριστεί. Και ήδη μέγα μέρος αυτού έχει εγκατασταθεί εις την Φλώριναν, την Θεσσαλονίκην, και εις άλλα μερη της Ελλάδος.'' (*1)


   Να που τελικά η «φίλοι» μας οι Σέρβοι δεν μας φέρθηκαν και τόσο φιλικά. Παρακάτω φαίνεται ένας μικρός κατάλογος παρμένος από το βιβλίο του Δημήτρη Αλεξάνδου «Εγκλωβισμένοι οι Έλληνες των Σκοπίων» στη σελίδα 83:

   1914: Αρχίζει ο εποικισμός της περιοχής. Ως το 1935 Σλάβοι του σερβικού Βορρά αλλά και Βόσνιοι, εγκαθίστανται στην Άνω Μακεδονία. Είναι τουλάχιστον 19.000 οικογένειες, πολλές από τις οποίες εγκαταστάθηκαν μέσα στο Μοναστήρι. 8.132 σπίτια Ελλήνων πο έφυγαν στην Ελλάδα, δημεύτηκαν προς όφελος των αποίκων. 
   1923: Κλείνει το Ελληνικό Προξενείο Μοναστηρίου, που τόσα προσέφερε στη στήριξη του εκεί Ελληνισμού.
   1924: Οι Σέρβοι απαγορεύουν την ομιλία της ελληνικής γλώσσας. Απαγορεύονται οι ελληνικές επιγραφές στα καταστήματα.
    1929: Κλείνουν τα ελληνικά σχολεία. 
 
   Αυτά για την πόλη του Μοναστηρίου, ένα κέντρο Ελλήνων. Για την ακρίβεια, κατά τας αρχάς του 19ου αιώνος η πόλις του Μοναστηρίου είχε πληθυσμό 15 χιλιάδων κατοίκων, εκ των οποίων πλέον των δύο τρίτων ήσαν Έλληνες και οίτινες κατά το τέλος του αυτού αιώνος ανήρχοντο εις 18.000, είχον δε πολυάριθμα σχολεία, γυμνάσιον, νοσοκομεία και περικαλλείς ναούς εν τη πόλει. (*2) Το δε 1912 οι στατιστικές της ελληνικής Μητρόπολης εμφανίζουν το Μοναστήρι να κατοικείται από 42.884 άτομα, εκ των οποίων:

Έλληνες: 17.328
Μουσουλμάνοι: 13.654
Βούλγαροοι: 5.262
Σέρβοι: 143
Ισραηλίτες: 6.345
Διάφοροι ξένοι: 652  (*3)

   Ο τόνος, όμως, ολόκληρης της περιοχής ήταν καθαρά ελληνικός, καθόσον το εμπόριο, οι βιομηχανίες, οι επιστήμες και όλα τα μορφωτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα βρίσκονταν στα χέρια των Ελλήνων. 

*1: Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, Τόμος 13ος, Σελίδα 733, Λήμμα: Μοναστήριον
*2: -//-
*3: Δημήτρη Αλεξάνδρου, Εγκλωβισμένοι οι Έλληνες των Σκοπίων, Σελίδα 79  

Η δράση του ΣΝΟΦ
   Και μερικά χρόνια μετά, αφού καλά καλά αφελλήνισαν όσο μπορούσαν την Άνω Μακεδονία, οι νεοκομιτατζήδες του Τίτο επιβουλεύονταν και την απελευθερωμένη Μακεδονία.
   Ανάλυση του 5ου κομματιού: Όντως τον Νοέμβριο του 1943 στελέχη του μακεδονικού γραφείου του ΚΚΕ σε συνδιάσκεψη της περιφερειακής επιτροπής του ΚΚΕ Φλωρίνης στο χωριό Δροσοπηγή αναγκάστηκαν να ιδρύσουν το ΣΝΟΦ, παρά την οργισμένη και σωτήρια αντίδραση πολλών καπεταναίων όπως ο Ευριπίδης Μπακιρτζής, που είχαν αντιληφθεί το κόλπο του Τίτο να αρπάξει την Μακεδονία. Ο Τίτο με το προσωπείο του κομμουνισμού ήθελε να πάρει την Μακεδονία. Έτσι έσπειρε την διχόνοια στους σλαβόφωνους Έλληνες. Μόνο που ήξερε, ότι οι Ρωσόδουλες ομάδες των κομμουνιστών της Ελλάδας είχαν ήδη από το 1924 αρχίσει τα ψεύδη περί ''Μακεδονικού Λαού'', οπότε θα ήταν εύκολο να πάρει τους Σλαβόφωνους με το μέρος του. Συνεπώς, όπως πολλοί σλαβόφωνοι ακολούθησαν το ΚΚΕ, έτσι ακολούθησαν και το ΣΝΟΦ. 
    Το ΣΝΟΦ εξαρχής είχε σκοπούς αυτονομιστικούς, δηλαδή στόχευε στην απόσπαση της ελληνικής Μακεδονίας απ’τον εθνικό κορμό. Αυτό φυσικά ήταν εν γνώσει της ηγεσίας του ΚΚΕ/ΕΑΜ/ΕΛΑΣ που επεδείκνυε χαρακτηριστική ανοχή στην αυτονομιστική δραστηριότητα των σνοφιτών, παρά το ότι επισήμως δεν υιοθετούσε τις ανθελληνικές θέσεις τους. Λόγω αυτής της ανοχής της κομμουνιστικής ηγεσίας, τα στελέχη του ΣΝΟΦ απέκτησαν μία ελευθερία κινήσεων στην περιοχή και προπαγάνδιζαν ανοιχτά τις θέσεις τους για ανεξάρτητη Μακεδονία προσπαθώντας να προσελκύσουν σλαβόφωνους ρευστής εθνικής συνείδησης που έτειναν είτε προς την Βουλγαρία είτε προς τον Τίτο.
   Τελικά, με το τέλος του Εμφυλίου, την ήττα και την οπισθοχώρηση των Ελλήνων ανταρτών προς την Αλβανία, οι νεοκομιτατζήδες του Τίτο έσυραν μαζί τους στη Γιουγκοσλαβία σλαβόφωνους πληθυσμούς μας, άλλους με τον εκφοβισμό και με τη διασπορά πανικού, άλλους οικειοθελώς, οπότε έφυγαν με τη θέλησή τους από την Ελλάδα περίπου 35.000 σλαβόφωνοι, κατά τα στοιχεία που παραθέτει ο Κ. Βακαλόπουλος.
(Πηγή: Λεηλασίες Φρονημάτων Τόμος Β' του Ιωάννη Κολλιόπουλου, ''Εγκλωβισμένοι οι Έλληνες των Σκοπίων'' του Δημήτρη Αλεξάνδρου Σελίδες 47-48)

1944: Ανακύρυξη ''Δημοκρατίας Μακεδονίας'' από τον Τίτο
   Ανάλυση του 7ου κομματιού: Το 1944, όταν ο Τίτο ανακύρηξε την ''Δημοκρατία της Μακεδονίας'' ως ομόσπονδο κρατίδιο εντός της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας, έγινε μια απίστευτη πλύση εγκεφάλου στα ελληνικά σλαβόφωνα χωριά, για να σταματήσουν να είναι Έλληνες και να γίνουν ένα ανύπαρκτο έθνος, κατασκεύασμα του Τίτο, που θα λέγονταν ''Μακεδόνες''. Και κατάφεραν να επιστρατεύσουν στον Εμφύλιο μερικές χιλιάδες σλαβόφωνων ανταρτών.

Το παιδομάζωμα του Εμφυλίου
   Οι ανθέλληνες και τότε Ρωσόδουλοι κομμουνιστές διέπραξαν ένα φοβερό έγκλημα, όμοιο με αυτό των Τούρκων, σε βάρος των Ελλήνων. Άρπαξαν με την βία 28.000 παιδιά κάτω των 14 ετών από τα σπίτια τους και τα έστειλαν στις «σοσιαλιστικές» χώρες. Τα στοιχεία για το παιδομάζωμα ανά διοικητική περιφέρεια, πλην της Πελοποννήσου, είναι τα εξής:

Στερεά Ελλάδα: 420
Θεσσαλία: 1.159
Ήπειρος: 3.355
Δυτ. Μακεδονία: 13.048 
Κεντρ. Μακεδονία: 5.483
Ανατ. Μακεδονία: 748
Θράκη: 3.797 

Παρακάτω, στο βιβλίο του Ηλία Σωτηρίου, «Δια πυρός και σιδήρου» στην σελίδα 278 βλέπουμε τις εντολές του ΚΚΕ για αυτά τα παιδιά: "Το ΚΚΕ εξέδωσε εκπαιδευτικές οδηγίες για τα θύματα του παιδομαζώματος σε μια προσπάθεια αλλοιώσεως της εθνικής συνειδήσεώς των ελληνόπαιδων. Οι υπογράψαντες και φέροντες το στίγμα του εθνικού προδότη ήταν: Πέτρος Κόκκαλης, Έλλη Αλεξίου και Γ.Αθανασιάδης: Τα παιδιά μας πρέπει να τρέφουν ξεχωριστή αγάπη προς τους λαούς της Σοβιετικής Ένωσης, που κρατάνε πρώτο και καθοδηγητικό ρόλο στους αγώνες για την λευτεριά.'' Εθνοπροδότες φαίνεται να είναι ένα κοπλιμέντο μπροστά στις πράξεις τους.

Μια ακόμη εκδήλωση μίσους των Γιουγκοσλάβων στους Έλληνες
Ανάπτυξη του 14ου κομματιού: Μια μαρτυρία πιστεύω πως είναι αρκετή. Μπαλάσκας Γεώργιος. Έλληνας των Σκοπίων γεννηθείς το 1926.

''Ως το 1945 εμείς μέναμε σα σκηνίτες το καλοκαίρι στα βουνά και το χειμώνα στα χειμάδια. Ήμασταν απομονωμένοι από τους ντόπιους. Οι γυναίκες μιλούσαν μόνο ελληνικά, δεν είχαν μάθει τα σλάβικα. Μετά μας πήραν τα πρόβατα, μας στείλαν στα βουλγαρικά τα σύνορα και γίναμε εργάτες στα κολχόζια. Πολλά από μας δούλεωαν σα κτηνοτρόφοι στα κρατικά κοπάδια, γιατί οι υπεύθυνοι δεν είχαν ιδέα. Δεν ξέραν πότε τα κούρευαν, πως ξεχωρίζουν τα γαλάρια (αυτά που γεννάν) από τα στέρφα (αυτά που δε γεννάν). Δε ξέραν ότι έπρεπε να είναι χωριστά κοπάδια. Κάναν τα γαλάρια μεγάλα κοπάδια και τα αρνιά δε μπορούσαν να βρουν τις μάνες και ψόφαγαν της πείνας. Μπήκαμε εμείς και βάλαμε μια τάξη. Μάτωνε η καρδιά μας να βλέπουμε το βιός μας σε ξένα χέρια να ρημάζεται (τα κρατικά) κι εμείς να το υπηρετούμε σα ξένοι.
   Τα κολχόζια κράτησαν ως το 1953. Μετά διαλύθηκαν. Από μας και τους Βλάχους πήραν 57.000 πρόβατα περίπου και 7.000 άλογα! Μετά κάναμε λίγα κοπάδια μετικά από μας και αρχίσαμε το καλοκαίρι να βγαίνουμε στα βουνά. Πάντα ο νους μας ήταν στην Ελλάδα. Όταν γλεντάγαμε και σηκώναμε το παγούρι με τη ρακή, πάντα ακούονταν η ευχή ''Άντε, καλή πατρίδα!''.
   Τετρακόσιες οικογένειες γυρίσαμε από το 1963 ως το 1967. Από το 1945 κάτσαμε με τους Σκοπιανούς σα γείτονοι και όχι όπως παλιά, 22 χρόνια. Όμως στην Ελλάδα φέραμε μόνο τέσσερις Σλάβες νύφες. Κορίτσια δικά μας μείναν πιο πολλά εκεί. Η Ελλάδα πάντα μας δεχόταν, έπρεπε να μας αφήσουν και οι άλλοι.
   Αν μέναμε άλλα δέκα χρόνια θα έπρεπε να «βουλγαρέψουμε», γιατί δε γινόταν πια να παντρευτούμε μεταξύ μας, είχαμε γίνει όλοι συγγενείς και συμπέθεροι, χωρίς βέβαια να μπερδευτούν τα αίματα...'' 
     
Οι Έλληνες ως μειονότητα στα Σκόπια 
   Κοιτάξτε όμως και τα δεδομένα του σήμερα. Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες των Σκοπίων, άλλοι γηγενείς σλαβόφωνοι, αλβανόφωνοι, βλαχόφωνοι, ελληνόφωνοι, άλλοι απόγονοι των προσφύγων του Εμφυλίου περιμένουν με αγωνία την αναγνώρισή τους από το Ελληνικό κράτος και μια υποστήριξη, με σκοπό να μπορέσουν να διατηρηθούν πολιτισμικά, κρατώντας την ταυτότητά τους και την συνείδησή τους. Χρειάζονται εργασία, πρόσβαση των παιδιών τους στα ελληνικά πανεπιστήμια, μα πάνω και πρώτα απ όλα χρειάζονται προστασία από το καθεστώς των Σκοπίων. Πολλοί αθώοι Έλληνες φυλακίσθηκαν άδικα, ξυλοκοπήθηκαν από παρακρατικούς, δημεύθηκαν οι περιουσίες τους και δεν μπόρεσαν να βρουν εργασία, εξ' αιτίας του ότι είναι Έλληνες. Ας σταματήσουν, λοιπόν, οι κηφήνες της Αθήνας να αγνοούν αυτήν την πληγή και ας δράσουν άμεσα. 
   Από την άλλη, έχουμε τους αφελείς και εφιάλτες από άποψη ανθελληνισμού, αριστερούς, αναρχικούς και κομμουνιστές, που επιθυμούν «αμέτι μοχαμέτι» να δώσουν την ελληνική ιθαγένεια σε κάθε καρυδιάς καρύδι και αγνοούν τους Έλληνες των Σκοπίων, της Βορείου Ηπείρου, οι οποίοι πραγματικά καταπιέζονται. Φαίνεται ξεκάθαρα η υποκρισία πολλών δήθεν ανθρωπιστών.
   Παρακάτω, σας παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Δημήτρη Αλεξάνδρου Εγκλωβισμένοι οι Έλληνες των Σκοπίων, που αναφέρετε με λίγα λόγια στην ιστορία των Ελλήνων των Σκοπίων:

Οι γηγενείς Έλληνες της F.Y.R.M.

   Οι περισσότεροι γηγενείς Έλληνες της F.Y.R.M. ζουν σήμερα στην πόλη Bitola, κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Η πόλη αυτή είναι η αρχαία ελληνική πόλη Ηράκλεια. Τα ερείπιά της σώζονται μέχρι σήμερα και αποτελούν έναν από τους σπουδαιότερους ελληνικούς αρχαιολογικούς χώρους των Βαλκανίων. Κατά την Βυζαντινή περίοδο και μέχρι την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1912) ονομάζονταν Μοναστήρι, ενώ σήμερα ονομάζεται με το σλαβικό όνομα Bitola. Γηγενείς Έλληνες ζουν επίσης στην πόλη Αχρίδα ή Οχρίδα, βορειοδυτικά της πόλης Bitola. Πρόκειται για την αρχαία ελληνική πόλη Λυχνίτιδα, με αξιόλογο ελληνικό πολιτισμό, από την οποία περνούσε η περίφημη Εγνατία Οδός. Στην Βυζαντινή περίοδο ονομάσθηκε Αχρίδα. Ακόμη, γηγενείς Έλληνες ζουν σήμερα σε άλλες περιοχές της F.Y.R.M. όπου υπήρχαν αρχαίες ή βυζαντινές ελληνικές πόλεις, όπως π.χ. στα Βελεσσά (Tito-Veles), όπου έζησε για λίγο χρόνο και ο Μέγας Αλέξανδρος.
   Οι γηγενείς Έλληνες της F.Y.R.M. είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων της ιστορικής Μακεδονίας, που έζησαν εκεί τουλάχιστον από τον 7ο αιώνα π.Χ. και ανέπτυξαν τον θαυμαστό ελληνικό πολιτισμό στους χρόνους του Φιλλίπου, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κατά την Ελληνιστική Εποχή, μετέπειτα δε στην Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο, καθώς και στην περίοδο της Τουρκοκρατίας. Στην κατηγορία αυτή Ελλήνων υπάγονται και Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στα Σκόπια και σε άλλες μεγάλεις πόλεις της F.Y.R.M., μέχρι την εποχή του μεσοπολέμο, για να ασχοληθούν κυρίως με το εμπόριο, τις τραπεζικές εργασίες και άλλες επιχειρήσεις.
   Οι γηγενείς Έλληνες της F.Y.R.M. μιλούν μόνον την ελληνική γλώσσα, αφού μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρχαν ελληνικά σχολεία. Επίσης μιλούν και το επίσημο γλωσσικό ιδίωμα της F.Y.R.M. Είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και έχουν ελληνική εθνοτική συνείδηση και ελληνική πολιτιστική ταυτότητα. Η ελληνική γλωσσική ταυτότητα των νεοτέρων γηγενών Ελλήνων έχει υποστεί αλλοιώσεις, λόγω της απαγορεύσεως της λειτουργίας ελληνικών σχολείων και της προσπάθειας αφελληνισμού από το κομμουνιστικό καθεστώς του Τίτο.
   Μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι γηγενείς Έλληνες, οι βλαχόφωνοι Έλληνες και οι Σαρακατσάνοι Έλληνες αποτελούσαν το κύριο σώμα της ελληνικής μειονότητας που απέμεινε στην τότε νότια Σερβία μετά από την Συνθήκη του Neily (1919), περί προαιρετικής ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος, Σερβίας και Βουλγαρίας. Λόγω του προαιρετικού χαρακτήρα της ανταλλαγής των πληθυσμών, ήλθαν τότε στην Ελλάδα τα 2/3 των γηγενών ελληνικών οικογενειών που έμεναν στην τότε νότια Σερβία, ενώ το 1/3 επέλεξε την παραμονή τους στις πατρογονικές του εστίες. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον ελληνικό εμφύλιο, προστέθηκαν και οι Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες που κατέφυγαν στην F.Y.R.M.

Βιβλιογραφία

   1. Stephan Ronart: Griechenland von heute, Amsterdam, 1935, p. 46

   2. Αποστόλου Ε. Βακαλόπουλου: Σύγχρονα Βαλκανικά Εθνολογικά Προβλήματα, Θεσσαλονίκη, 1986, σελ. 31-32
   3. Harry J. Psomiades: The Eastern Question: The Last Phase, Thessaloniki, 1968, p. 60.

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Δημήτρη Αλεξάνδρου: Εγκλωβισμένοι οι Έλληνες των Σκοπίων, Θεσσαλονίκη, 2008, Εκδόσεις Ερωδιός, σελ. 228-230)
         Κλείνοντας το κεφάλαιο θα ήθελα να παρακαλέσω όσους διαβάσουν αυτές τις σειρές, να μην ξεχάσουν τους Έλληνες των Σκοπίων και της Βορείου Ηπείρου, που μετά βίας αντέχουν. Υποστηρίξτε τους με ότι τρόπο μπορείτε και μην τους αφήσετε στο έλεος των εχθρών της Ελλάδας. Ας μην θυμηθούμε αυτό το θέμα, όταν είναι πλέον πολύ αργά... 

Βιβλιογραφία: 
  • Αξέχαστες Πατρίδες, Τεύχος Α', Εκδόσεις Ζωής του Παιδιού, Αθήναι 1980
  •  Πηνελόπης Δέλτα, Στα μυστικά του Βάλτου, Αθήναι 1937
  •  Κυριάκου Παπακυριάκου, Ο Μακεδονικός Αγώνας στο Νομό Σερρών, Σέρρες 2012
  •  Στρατή Μυριβήλης, Η ζωή εν τάφω (Ζάβαλη Μάικω), Αθήναι 1924  
  • Εφημερίδα ''Ελεύθερη Ώρα'', 31/3/2013
  • Εφημερίδα ''Τα Νέα'', 16/6/1993
  • Δημήτρη Αλεξάνδρου, Εγκλωβισμένοι οι Έλληνες των Σκοπίων, Εκδόσεις Ερωδιός, Θεσσαλονίκη 2008
  • https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/gr.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου